Avonturen van een PaardenPromovenda: fijn, vertraging!


Soms is stilstaan nodig om je doelen scherper in beeld te krijgen. Een spannende reis ligt voor me, maar op dit moment zit ik in een trein die nog moet vertrekken. Een mooie kans om nog eens uit het raam te kijken en de omgeving in me op te nemen. Het besef dringt meer en meer door: ik ga de reis van mijn leven maken. Ik geniet met volle teugen van waar ik ben en van het perspectief dat voor me ligt. De geweldige reisgenoten die zich al hebben aangesloten, maken de reis des te mooier.

Over reisgenoten gesproken, dat is de reden waarom mijn reis wat vertraagd is. Onderzoek doen is aanpassen en kansen aangrijpen. Een paar weken terug kwam er zo’n kans op mijn pad. Een kans die ik moest grijpen. Ik werd gevraagd om een kleine bijdrage te leveren aan een project van een collega. Ook iets met paarden, dus prima passend binnen mijn eigen kennisgebied. Balletjes gaan rollen en rollen soms het geluk tegemoet. De vraag volgde: is het een idee om dit project op te nemen in jouw onderzoek? Natuurlijk! Het past prima binnen de doelstellingen die ik met mijn onderzoek wil behalen. Die doelstellingen heb ik door dit zijspoor nog duidelijker in beeld gekregen.

paardenpromovenda

Afbeelding 1: Een theoretisch onderbouwd werkingsmechanisme achter paardondersteunde hulp- en dienstverlening is als de hoeven van het paard: no foot, no horse.

Met mijn onderzoek wil ik de toegankelijkheid van paardondersteunde hulp- en dienstverlening verbeteren voor mensen die er potentieel baat bij hebben. In de praktijk zien we wat de inzet van paarden oplevert voor het verander- en groeiproces van de mens. Ook in de wetenschap worden de eerste hoopgevende resultaten gevonden. Op dit moment is er nog veel discussie over het werkingsmechanisme achter die successen. Door objectieve gegevens ondersteunde theorie is noodzakelijk om het werkveld verder te helpen.

De meeste paardenmensen hoef ik het niet uitleggen, dat machtige gevoel van samen zijn, écht samen zijn, met een paard. Je bent precies zoals je bent, in het hier en nu. Jij en je paard zitten op dezelfde golflengte, het paard reageert op jouw kleinste signalen en die reacties neem je waar met een verhoogd gevoel van gewaarzijn. Mens en paard worden samen één geheel. De rest van de wereld doet er niet toe wanneer mens en paard samen de bezielde dans van werkelijk contact aangaan. Zelf nadat de muziek is gestopt, de dans is voorbij, merk je in je lichaam dat er iets is veranderd. Rust. Ruimte. Ontspanning. Je bent geraakt, soms geconfronteerd, door wat zich in dat contact afspeelde. Zonder woorden wijzer geworden. Ik denk dat hierin het fundamentele werkingsmechanisme van paardondersteunde hulp- en dienstverlening schuil gaat. De komende jaren doe ik mijn best om dat in wetenschappelijk verantwoorde termen te vangen.

– wetenschappelijk onderzoek naar paardencoaching – paardencoaching evidence-based? –