De PaardenPromovenda: met sprongen vooruit


“Mijn paard heeft mij laten zien wat het is om écht aandacht te geven. Ik merk van alles op en ik weet zonder na te denken hoe ik moet reageren…?! We kwamen in een flow, de kleinste actie van één van ons beide was al genoeg… Misschien werkt dit ook in contact met andere mensen? Met mijn kinderen? Dan gaat het straks misschien wel vanzelf, net als nu, tussen mij en mijn paard.”*

Kippenvel. Alle puzzelstukjes vallen op hun plek. Ik merk dat er voor de coachee en haar paard iets is verschoven. Het is onzichtbaar en toch haast tastbaar. Als observant ben ik deelgenoot van wat zich heeft ontvouwen. Contact… Harmonie… We staan hier even, een aangename stilte die niet doorbroken mag worden. Ik doe een paar stappen terug, geef de coachee en haar paard hun tijd en ruimte. In stilte nemen we afscheid. Een cadeautje voor mijn coachee en haar paard, de lucht gevonden om weer van elkaar te genieten. Tegelijk een cadeautje voor mij, want wat zij zojuist onder woorden bracht, treft de essentie van mijn onderzoek. Eén van mijn puzzelstukjes vind ik in deze rijbak, doorvoeld onder woorden gebracht.

Mijn puzzel begint steeds meer vorm te krijgen. Het ene na het andere puzzelstukje valt zomaar op zijn plek. Nou ja, zomaar? Toen ik na mijn afstuderen een CV moest opstellen, kreeg ik een tip waarvan ik toen nog niet kon bedenken hoe succesvol het zou uitpakken. Ik had een duidelijk doel voor ogen. De carrièrecoach gaf als tip om mijn doel gewoon op mijn CV te noemen. En zo geschiedde het: “Carrièredoel: werkzaamheden in de klinische praktijk combineren met onderzoek en/of onderwijs”. Check!

Paardencoaching

Met sprongen vooruit

Een doel is een krachtig instrument. Als een kompas geeft het richting aan de keuzes die je maakt. Het doel van de coachee geeft richting aan de sessie. Een doel van jezelf markeert een punt op de horizon waarop je kunt varen. Op gezette tijden reflecteer je: lig ik nog op koers? Een koers buiten de gebaande paden gooit van tijd tot tijd hindernissen op. Maar hé, hindernissen zijn er om overwonnen te worden, toch?

Als het om hindernissen gaat, volg ik graag het voorbeeld van mijn shetlander Floris: vol overgave, maar niet te veel tegelijk. Een parcours vol obstakels delen we op in kleine, behapbare stukken. Ineens lijkt het als vanzelf te gaan. Wat voor Floris werkt, werkt ook voor mij. Een onderzoeksvoorstel goedgekeurd, literatuur systematisch inventariseren, een vragenlijst gemaakt, deelnemers voor een pilot studie gevonden en studenten die hun best doen om de data te verzamelen. Het netwerk groeit, samenwerkingsverbanden bloeien op en ik tref dag na dag geweldige mensen die zich vol overgave inzetten voor hun vak. Het gaat vanzelf, met sprongen vooruit. Voordat ik het doorheb, krijg ik plezier in het springen.



* Citaat met toestemming van de coachee geplaatst.  


– wetenschappelijk onderzoek naar paardencoaching – paardencoaching evidence-based? –