De PaardenPromovenda: gidsen onderweg


Als reiziger heb je keuzes. Je kunt je reis vooraf plannen, met boekjes en tips die herhaald beschreven staan. Je kunt ook de plaatselijke bevolking om hulp vragen en ter plekke een gids tegenkomen die je de onbeschreven parels laat zien. Ik ben mijn gidsen voor dit deel van mijn reis toevallig tegengekomen, maar heb ze ook zorgvuldig uitgezocht. Zij helpen mij om mijn reis nog mooier en waardevoller te maken. Mijn gidsen leiden mij nu verder op in de kunst en kunde van de psychotherapie. Hierbij word ik ook begeleid in het aanbieden van ervaringsgerichte en lichaamsgerichte interventies in samenwerking met dieren. Mijn ideaal om als scientist-practitioner verder te kunnen reizen, is weer een stap dichterbij.

Het is zo’n vakterm, “scientist-practitioner”. Waar het op neerkomt is simpel: doen wat je bestudeert en bestuderen wat je doet. Met één been in de praktijk en met één been in de wetenschap. Beide kanten versterken elkaar. Daarmee wil ik nog niet zeggen dat ik vind dat de wetenschappelijke methode, in de vorm van rigide protocollen, in de praktijk gebracht moet worden. Integendeel! Juist in de wetenschap komen we keer op keer tegen dat het meest effectieve vertrekpunt, een goede relatie met onze cliënten is ( Hafkenscheid, 2014 ). In het werken met paardondersteunde sessies, is de relatie tussen het paard en de cliënt eveneens van groot belang ( e.g., Verheggen, Enders-Slegers & Eshuis, 2017 ).

Scientist-practitioner: doen wat je bestudeert en bestuderen wat je doet.

Het vertrekpunt is en blijft dus het interpersoonlijke contact tussen professional, cliënt en paard. Vanuit dit vertrekpunt werken professional, cliënt en paard samen om op de plek van bestemming te komen: het afgesproken einddoel of behandeldoel. De professional stemt zijn of haar technieken af op de behoeften van de cliënt. Dat is per definitie maatwerk. Hoe je dat moet doen, vind je niet in een standaard protocol of boek. Wel wil je als professional weten wat een techniek kan doen met de cliënt.

Om te kunnen begrijpen wat technieken doen, is kennis nodig. Kennis over hoe de cliënt leert. Kennis over hoe cliënt is gekomen op het punt dat hij of zij hulp nodig heeft. Kennis over de achterliggende processen van die kwetsbaarheid. Maar ook kennis over wat beïnvloed wordt door de techniek. Werkt het? Waarom werkt het? Wanneer werkt het? Hoe werkt het? Je wilt weten waarom de technieken de waargenomen uitwerking hebben. Zodoende kun je beter en nauwkeuriger afstemmen op de verscheidenheid aan cliënten die hulp zoeken. Gestructureerde en objectieve bestudering van wat er wordt geobserveerd, kan hierbij veel antwoorden opleveren. En is dát nu net wat een wetenschapper doet.

Daarin ligt ook een gouden kans om intensief samen te werken met mensen die midden in de praktijk staan. Een schat aan ervaring met en verfijning van technieken liggen al klaar om bestudeerd te worden. Een van deze projecten zijn mijn onderzoeksteam en ik samen met New Trails Learning System (Horse Boy Methode) aan het opzetten. Een vruchtbare samenwerking, want de beoefenaren van de methode kunnen als gids mij de praktijk laten zien. Ik kan op mijn beurt als gids optreden in het hoe en waarom van wetenschappelijk onderzoek. Op het congres in Rotterdam kun je meer horen over hoe we dit aanpakken. Ik hoop ook jou daar te mogen ontmoeten!  

Gestructureerde en objectieve bestudering van wat er wordt geobserveerd, kan veel antwoorden opleveren.

Lees hier over hoe mijn reis in de wereld van wetenschap en paardencoaching begon.

Bronnen:

Hafkenscheid, A. (2014). De Therapeutische Relatie. Utrecht, Nederland: De Tijdstroom.
Verheggen, T., Enders-Slegers, M.J. & Eshuis, J. (2017). Enactive Anthrozoology: Toward an integrative theoretical model for understanding the therapeutic relationships between humans and animals. Human-Animal Interaction Bulletin 5(2), 13-35.